BİR YAZ YAĞMURU İLE BAŞLADI HER ŞEY

 Sessiz Bir Hayattan Gürültülü Bir Anlatıya

Bazı kitaplar vardır; daha ilk sayfalarda sizi içine alır, bazıları ise direnç gösterir. Son günlerde okumaya çalıştığım bazı kitaplar ne yazık ki benim için ikinci grupta yer aldı. Okuyup bitirmediğim bir kitap oldu bu. Kitabın merkezinde Ankara’da yaşayan bir yazar-çevirmen var. Sakin, rutinlerle örülü, dış dünyayla mesafeli bir hayat sürüyor. Ancak roman, bu potansiyeli derinleştirmek yerine başka bir yöne savruluyor. Hikâye, yazarın liseden bir arkadaşıyla karşılaşmasıyla hareketleniyor. Muhafazakar görünümlü bu eski arkadaş, gizli bir hayat sürüyor. Alkol, geceler ve hayat kadınlarıyla kurulan ilişkiler üzerinden ilerleyen bu karakter, romana bir kırılma noktası getiriyor. Roman kahramanımızla bir akşam yemeğiyle başlayan dostlukları, kısa sürede kontrolsüz bir sürece evriliyor. Asıl sorun da burada başlıyor. Roman, bu noktadan sonra karakterlerin iç dünyasını, çatışmalarını ya da dönüşümlerini anlatmak yerine, uzun ve detaylı erotik sahnelere yaslanıyor. Üstelik bu sahneler yalnızca var olmakla kalmıyor; anlatının önüne geçiyor. Edebi metinlerde cinsellik elbette yer alabilir. Ancak burada mesele varlığı değil, ölçüsü ve işlevi. Bu romanda erotik anlatım, karakter derinliği yaratmıyor; aksine metni yüzeyselleştiriyor. Duygusal yakınlaşma, içsel dönüşüm ya da aşkın inandırıcılığı yerine, tekrar eden fiziksel betimlemelerle karşılaşıyoruz. Sonunu merak etmediğim için ben kitabı yarım bıraktım. Çünkü biliyorum ki bazı kitaplar, nerede durmamız gerektiğini öğretiyor.

“Peki siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlara fikrinizi yazabilirsiniz.”