NECİP TOSUN'DAN DURA DÜŞÜNE OKUNAN ÖYKÜLER
Günümüzün başarılı yazarlarından Necip Tosun ’un on dört öyküden oluşan kitabını bir çırpıda okuduğumu söyleyemem. Çünkü her öykünün ardından kitabı kapatıp biraz durmak, düşünmek ve anlatılanları sindirmek istedim. Yazar, okuru acele ettirmiyor; tam tersine, metnin içinde yavaşlamayı zorunlu kılıyor. Necip Tosun, öykülerinde her şeyi açıkça söylemekten kaçınıyor. Bazı boşlukları özellikle bırakıyor; sanki “buradan sonrasını sen tamamla” der gibi… Bu yaklaşım, okuru pasif bir okuyucu olmaktan çıkarıp metnin ortağı hâline getiriyor. ÖYKÜ İSİMLERİNİN ÇAĞRIŞIMI Kitaptaki öykü adları da üzerinde düşünmeye değer. Kuyu ve İbrahim öyküleri Hz. Yusuf ve Hz. İbrahim kıssalarını çağrıştırırken, İnşirah, İnfitar ve Hüzzam isimleri de benzer bir anlam dünyasına kapı aralıyor. Bu isimlerin, metinlerle kurduğu görünmez bağ okurda merak uyandırıyor. Yalnızlık, Kaçış ve Arayış Öykülerde yalnızlık, ölüm, arayış, kaçış ve hayal kırıklığı temaları belirgin biçimde öne çıkıyor. Bu yoğunluk zaman zaman...