ÇÖREKÇİ FATMA HİKAYESİ
Hoş geldin sefalar getirdin; ama önce ben sana soru sorayım. Beni tanıdığını söyledin; ama çıkaramadım seni! Nerde gördün beni de hele bakayım? Demek öyle! Hatay’a gönderdiğim çörekler vesilesi ile buldun beni. Deprem de var mıydı yakının veya kaybın? Sen de benim gibi destek olmak istedin yani. Dükkanı koyup gidemediğim için çöreklerimi gönderdim. Zor günlerdi evladım, zor… Canımız çok yandı, çok ocaklar söndü. Allah bir daha öyle acılar yaşatmasın… *** Sana bir şey diyeyim mi bu çörekler var ya Fatma ablanın hayatı… Şu gördüğün nimet sayesinde neler yaşadım, kimlerle tanıştım bir bilsen. Bak bu çörekler seni bana getirdi. Ayaklarına sağlık, gel şöyle otur. Sana bir çay getireyim, yanında da çörek ikram edeyim. Önce karnını doyur, sonra ne istersen sor, bende cevaplayayım. Ama gazeteye basınca haber et de alayım. Hatıra diye saklayım… Korkuyordum tabii. Hatta başıma gelecekleri de biliyordum aslında. Bağıracaklar, küsecekler belki beni ...