BEKİR YILDIZ İLE GEÇ TANIŞMANIN HÜZNÜ/ İNSAN POSASI KİTAP İNCELEMESİ

İnsan Posası – Bekir Yıldız | Kitap İncelemesi

 

Düzenli olarak gittiğim sahafın tavsiyesiyle Bekir Yıldız’ın İnsan Posası kitabıyla tanıştım. Böylesine güçlü bir kalemi ve böylesine etkileyici bir kitabı bu zamana kadar neden okumadığımı gerçekten bilmiyorum. Sanırım bu tür kitapların yeterince duyulmamasının ve okunmamasının en büyük nedeni, reklamlarının yapılmıyor oluşu. O hâlde ben de küçük de olsa bir katkı sunup, bu kitabın okunmasına vesile olmak istedim.

 

Bekir Yıldız’ın Dünyası

 

Bekir Yıldız, yaşadığı ve birebir gözlemlediği hayatı öykü ve romanlarına taşıyan bir yazar. Bu nedenle eserlerinde sıkça Güneydoğu Anadolu’da yaşayan insanları ve Almanya’ya işçi olarak gidenlerin hayatlarını anlatıyor. İnsan Posası da tam olarak bu dünyanın içinden seslenen, sahici ve sarsıcı bir kitap.

 

⸻

 

İnsan Posası: Emek, Yoksulluk ve İnsanın Tükenişi

 

1976 basımı olan İnsan Posası, iki bölümden oluşuyor. Kitaba adını veren ilk bölümde anlatıcı; Almanya’da ağır işlerde çalışırken iş kazası geçiren, bir uzvunu kaybeden ya da ruhsal dengesini yitiren işçilerin izini süren bir gazeteci olarak karşımıza çıkıyor. Bu insanların ev adreslerini buluyor ve onlarla röportajlar yapıyor.

 

Bu yönüyle metin, klasik bir öyküden çok hikâye ile röportaj arasında duran, çarpıcı ve belgesel tadında bir anlatı sunuyor.

 

Kitabın en sarsıcı bölümlerinden biri, Almanya’ya gitmek isteyen işçilerin sağlık muayenelerinin anlatıldığı sahneler. Okurken insanın aklına “Hayvan pazarında bile böyle yapılmaz” düşüncesi geliyor. Yokluk ve çaresizlik, satır aralarından insanın içine işliyor. Sapasağlam gidilen bir ülkeden, ağır çalışma koşulları altında adeta posası çıkarılmış insanlar olarak geri dönülmesi derin bir acı bırakıyor.

 

⸻

 

Beyaz Kan: Bir Coğrafyanın Görmezden Gelinen Gerçeği

 

Kitabın ikinci bölümü olan Beyaz Kan, şu çarpıcı cümleyle hafızalara kazınıyor:

 

“1950’li yıllarda Urfa’ya Cumhuriyet gelmemişti.

Belli ki Elazığ’a sadece memurlar gelmiş, kendi gelmemişti.”

 

Bu bölümde Güneydoğu’da bir yanda kuduz ve cüzzam gibi hastalıkların hızla yayılmasıyla insanların çaresizliğe teslim oluşu, diğer yanda ise batı sinemasının cinsel içerikli filmleriyle gençlerin oyalanması anlatılıyor. Seks filmlerinin bir furya hâline gelmesiyle birlikte kültürel ve manevi değerlerin nasıl aşındırıldığı açıkça gözler önüne seriliyor.

 

Şehirlerde insanlar bu filmlerle oyalanırken, köylerde insanlar hastalık, yoksulluk ve ihmalle mücadele ediyor. Yazar, bu iki ayrı dünyanın çarpıcılığını ustalıkla aynı anlatı içinde buluşturuyor ve farklı biçimlerde gerçekleşen bir sömürüyü görünür kılıyor.

 

⸻

 

Zamana Direnen Bir Anlatı

 

Sade bir dille kaleme alınan bu öyküler; gerçekçi, can acıtıcı ve düşündürücü. Bekir Yıldız, 1970’li yılları anlatıyor olsa da okurken insan “Bugün de çok şey değişmedi” demekten kendini alamıyor. Televizyon dizileriyle kültürün ve ahlakın aşındırılması, yurt dışına çalışmaya giden gençlerin sayısının artması hâlâ güncelliğini koruyor.

 

İşçiyi, emekçiyi, yoksulluğu ve cehaleti bu denli sahici bir biçimde anlatabilen Bekir Yıldız’ı okumayı gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. İnsan Posası, sadece bir dönem kitabı değil; bugünle de güçlü bağlar kuran, zamana direnen bir eser.

“Peki siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlara fikrinizi yazabilirsiniz.”