YÜRÜYEN ÖYKÜ MAKİNESİNDEN CAN DAVASI KİTAP İNCELEMESİ

Değerli yazar arkadaşım Mustafa Deniz Serter, benim gözümde tam anlamıyla “yürüyen bir öykü makinesi.”

Neden mi?

 Çünkü gördüğü her şeyden bir öykü çıkarabilen, sıradan anları bile etkileyici bir kurguya dönüştürebilen bir kaleme sahip.

İlk kitabı “Sessiz”i çok sevmiştim. Ardından okuduğum “Can Davası” ise yine büyük bir keyifle bitirdiğim, yüreğimde iz bırakan bir öykü kitabı oldu. (Üçüncü kitabı Kargadaş’ı henüz okuma fırsatım olmadı.)

⸻

KİTABIN GENEL HİSSİ

On öyküden oluşan Can Davası, farklı konulara değinse de kitabın tamamında hissedilen duygular aynı:

Yoksulluk, çaresizlik, yalnızlık ve iç burkan bir gerçeklik…

Yazarın sade dili, başarılı tasvirleri ve güçlü tahlilleri sayesinde her öykü:

• Ya sizi doğrudan olayın içine çekiyor

• Ya da film izliyormuş gibi tüm sahneleri gözünüzde canlandırıyor.

⸻

ÖYKÜLERDEN YÜREĞİMDE VE AKLIMDA KALANLAR

Gübürcü:

Bu öykü, benim zihnimde Çöpçüler Kralı filmini canlandırdı.

Başta tebessüm ettirse de finalde o tebessüm yarım kalıyor.

Çünkü bir mahalle kapanıyor…

“Mahalle kapanır mı?” demeyin, kapanıyormuş.

⸻

Dilek:

Yalıkavak sahil atmosferi öylesine başarılı aktarılmış ki,

denizin kokusunu aldım,

Müzeyyen Senar’ın taş plak sesi kulağımda çaldı,

sanki oradaymışım gibi her şeyi gördüm.

⸻

Can Davası (Kitaba Adını Veren Öykü):

Bu öyküde, bir genelevde geçen diyaloglar üzerinden insan hayatına ve çaresizliğe ayna tutuluyor.

⸻

Ziyafet:

Gariplerin yüzü bazen hiç gülmez ya…

Bu öykü tam da onu hissettiriyor.

⸻

Yazar:

Yazmanın sancıları, zorlukları, toplumun yazara bakışı…

Çok etkileyici bir kurguyla işlenmiş.

⸻

Şeytan (Son Öykü):

Cahilliği mizahi bir dille ele alan başarılı bir final öyküsü.

⸻

NEDEN OKUNMALI?

Bugün okurların çoğu öykü kitaplarına gereken ilgiyi göstermiyor. Onlara üvey evlat muamelesi yapıyor. 

Bu yüzden Can Davası gibi güçlü eserler gözden kaçıyor.

Kitap okumayı sevenlere, kaliteli Türk öykücülüğüne ilgi duyanlara tavsiye ederim.

ALINTILAR: 

* Bu kez ay ya da güneş değil, hayat tutuldu. Mahalle kapanır mı kapandı insanların her bir parçası cam kırığı gibi etrafa sıçılıp dağıldı 

* Her canlı kendi yüreğinin hamalıdır. 

*Hayatta sadece para konuşur güzelim. Biz susarız. Ağırlık yapmaz meret insanı hafifletir. 

*Geldiğim yeri biliyorum ama beni nereye gömeceklerini bilmiyorum.

“Peki siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlara fikrinizi yazabilirsiniz.”

İNCELEMEK VE SATIN ALMAK İÇİN