YALNIZLIĞIN DÖRT GECELİK AŞKI -BEYAZ GECELER

BEYAZ GECELER

İçine kapanık, hayalci bir gencin Petersburg sokaklarında dolaşırken insanlardan çok evleri tanıdığını söylemesiyle başlayan eser, isimsiz kahramanın yalnızlığını son derece sade bir dille anlatır.

İsimsiz genç bir akşam, yine Petersburg’da tek başına gezerken bir köprüde ağlayan genç bir kızla karşılaşır. Kısa sürede arkadaş olurlar. Kız, bir yıl önce Moskova’ya giden sevgilisinin Petersburg’a dönmesine rağmen kendisini arayıp sormadığını anlatır. Kızın sevgilisine bir mektup yazar ve cevabı beklemeye başlarlar.

Dört gecelik bu kısa yakınlık sırasında kahramanımız, sevdiği geri dönmeyen kıza aşkını itiraf eder. Kız önce şaşırır; ancak sevdiğinin gelmeyeceğini düşünür ve kendini böylesine seven birini kaybetmek istemez. Geleceğe dair hayaller kurmaya başlarlar.

Kahramanımız, hayatında ilk kez bu kadar mutlu olduğunu hisseder. Bu kısa mutluluğun, yıllardır taşıdığı yalnızlığı ve acıları unutturduğunu düşünür. 

Tam hayata tutunacak bir dal bulduğunu sanırken, kızın sevdiği geri döner ve kız, tereddütsüz onun boynuna sarılır. Böylece kahramanımız, kendisini hayattan soyutlayan yalnızlığıyla bir kez daha baş başa kalır.

ALINTILAR

“Sizi yalnızca dört gece sevdim, ama o dört geceye bütün ömrümü sığdırdım.”
“Benim hayatımın en parlak, en en mutlu anları hep hayallerimden ibaretti.”
“İnsan bazen kalabalık içinde de yapayalnızdır.”
“Mutluluk paylaşıldıkça büyür, yalnızken ise bir hayalden öteye geçmez.”
“Ben hayal kurmaya alıştım, çünkü gerçekler bana pek uğramıyor.”
“Küçük bir mutluluk, koca bir ömrün acısını unutturabilir.”

“Peki siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlara fikrinizi yazabilirsiniz.”

İNCELEMEK VE SATIN ALMAK İÇİN